مرا  در باغ ِ  گل  خانه نباشد                                     خوراک ِ مرغ ِ دل دانه نباشد

که گر زندان کنی گلبن سحرگاه                                  به باغ ِ گل که پروانه نباشد

قدح پر کن زاشک ِ تاک ِ بیمار                                  که رندی درس ِ میخانه نباشد

قناری را رهائی چون اسیریست                                 به بلبل ها قفس  لانه نباشد

اگر خوردی شراب ِ جام ِ نرگس                                 بدان  مستی  ز پیمانه نباشد

که گر ساقی کند بر تو گناهی                                     بشو مستی که مستانه نباشد

سرای ِعاشقی  در خان  لیلی                                      به مجنون باب ِ افسانه نباشد

که چون گشتی توعاشق مثل فرهاد                              گلستان ها  به تو خانه نباشد

بیا در مکتب ِ هالو  که  بینی                                     غریبی  بر تو بیگانه نباشد

                                                                   ٢۰١۰⁄۳⁄۳